empty-profile-image

Ρ.Μ-Πετρώνιος Β’

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΑΤΥΡΙCON ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ.

Bασικές δεύτερες (όχι αρχές) του ΣΑΤΥΡΙCON.

«Η κοινή γνώμη, μια κοινή, μια πόρνη μια παλιογυναίκα τρυφερή μια κατσαρίδα, μια εφημερίδα γράφει ραβασάκια σ’ όποιον βρει»

Τζίμης Πανούσης, Δουλειές του Κεφαλιού.

«Η υψηλότερη όπως και η κατώτερη μορφή κρητικής είναι ένας τρόπος αυτοβιογραφίας. Αυτοί που βρίσκουν άσχημα νοήματα σε ωραία πράγματα είναι διεφθαρμένοι χωρίς να είναι γοητευτικοί. Αυτό είναι ελάττωμα. Αυτοί που βρίσκουν ωραία νοήματα σε ωραία πράγματα είναι οι καλλιεργημένοι. Για αυτούς υπάρχει ελπίδα. Η ηθική ζωή του ανθρώπου είναι μέρος του Υλικού που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης, αλλά η ηθικότητα της τέχνης δεν είναι παρά η τέλεια χρήση ενός μέσου που δεν είναι τέλειο. Κανένας καλλιτέχνης δεν θέλει να αποδείξει τίποτα. Ακόμα και τα αληθινά μπορούν να αποδειχτούν. Κανένας καλλιτέχνης δεν έχει ηθικές προτιμήσεις. Η ηθική προτίμηση είναι για τον καλλιτέχνη μια ασυγχώρητη επιτήδευση ύφους»

Όσκαρ Ουαίλντ.

«Όταν η ψευδαίσθηση μιας πραγματικής αλλαγής έχει αποδειχτεί, η απλή αλλαγή ψευδαίσθησης γίνεται ανυπόφορη». «Η επιλογή της ζωής είναι πολιτική επιλογή. Δεν μας κάνει πια ο κόσμος όπου η εγγύηση του να μην πεθάνουμε από την πείνα ανταλλάσσεται με τον κίνδυνο να πεθάνουμε από πλήξη»

Ράουλ Βάνεγκεμ, Η επανάσταση της Καθημερινής ζωής.


Aγαπητέ/η/@ συνκαταναλωτή/τρια/@.

Το ΣΑΤΥΡΙCON είμαι εγώ. Ποιο πατερναλιστικό γίνεσαι ΠΑΣΟΚ. Προσωπικά, πιστεύω εις έναν Λαό Εργατοπατέρα Τρομοκράτωρα εις τις αντεπαναστάσεις των επαναστάσεων. Αμήν.

Δηλώνω αμετανόητος Σουρεαλιστής πιστός στην Διεθνή του Σουρεαλισμού. Το όνειρο του κάθε συνσουρεαλιστή μου είναι γαμάτο και τώρα που μας φωτίζει με το φως της η πρώτη Λαϊκή Νεκρανάσταση στην κρύα Ρωσία, πριν 100 Χρόνια το μνήμα και το μήνυμα παραμένει επίκαιρο, για τους απανταχού Σουρεαλιστές.

Βέβαια και ωσάν παλαιοημερολογίτης μνημονεύω τα 16 χρόνια (1991-2007-8) της αρχής της καπιταλιστής Παλινόρθωσης (91) και του τέλους της (2007-8) όταν οι Αδερφοί Λιμαν που λυμαίνονταν τον ανθρώπινο πλούτο και συνεχίζουν στην Αμερική φούνταραν το μαγαζάκι τους με παγκόσμιες επιπτώσεις.

Λατρεύω προσωπολατρικά και αλκοολικά τον μπεκροπατέρα Μπόρις Γέλτσιν γιατί έδειξε πως ένας Σοβιετικός ηγέτης έχει και ανθρώπινη-αμερικάνικη και δυτική δηλαδή πλευρά. Διόρισε 5 πρωθυπουργούς μέσα σε επτά μήνες, κέρδισε και τις δεύτερες εκλογές κάνοντας διπλό μπαιμπάς στο νοσοκομείο ενώ είχε ανατρέψει τον Γκορμπατσόφ, ιδρύσει την Ρώσικη μαφία, καταργήσει το κοινοβούλιο στέλνοντας τα τανκς στους δρόμους κατά των βουλευτών, εισβάλει στην Τσετσενία, και τέλος κάνει γνωστό τον άγνωστο στον κόσμο μπάτσο της KGB Βλαντίμιρ Πούτιν.

Όσον αφορά την σεξουαλικότητα μου είμαι συνειδητά Τουρκόφιλος. Τα πρώτα στίγματα τα εντόπισα στην πρώιμη εφηβεία, πάνω στην πρώτη έκρηξη των σεξουαλικών ορμονών μου όπου και κατάλαβα πως αν και Έλλην με ελκύει η Τουρκία. Φυσικά στις μέρες μας κυκλοφορώ πιο ελεύθερα, η κοινωνία με αποδέχεται, εκτός από μερικές συντηρητικές φοβοτούρκικες μειοψηφίες και παρά τις μικρές κόντρες που πάντα θα υπάρχουν με τον γείτονα. Την Ρωμιοσύνη άλλωστε δεν την κλαίμε γιατι να τη, να τη, εκεί που πάει να σκύψει έρχεται ο Τούρκος από πίσω, κολλάει και αρχίζει τα παλιά, τα παραδοσιακά, τα κυριαρχικά, το εξπρές το μεταμεσονύκτιο σεξ. Και από δίπλα οι παπάδες να σιγοντάρουν «σκύψε ευλογημένη να αγιάσεις!» . Και για να γινόταν αυτό για 400 χρόνια, άρα θα ήταν καλό. Τα Ίμια έχουν περάσει. Άλλωστε τις καλές παραδόσεις τις κρατάμε ακόμα, όπως το χαράτσι στον Σουλτάνο. Ζητώ από το Ελληνικό αστικό κράτος, τους θεσμούς και τους φορείς του, να με νομιμοποιήσει, να με αποδεχτεί , μιας και δεν είμαι κάτι ανώμαλο αλλά κάτι που συνέβαινε παλαιότερα για 400 χρόνια και να μου μεταλαμπαδεύσει τον νεομικροαστισμό του σε κάθε πτυχή της ιδιωτικής μου σφαίρας, και ως αντάλλαγμα να με χρησιμοποιεί σαν το πολιτικό χαρτί της προοδευτικότητας σε καιρούς σκοταδισμού. Όπως έκανε και κάνει με τους gay. Δεν ζητάω πολλά. Ζήτω το κράτος.

Εγώ αισθάνομαι άνετος, κυκλοφορώ και με φέσι και συχνάζω στα Χαμάμ-τυπεία. Τον Αλλάχ τον πάω πολύ.

Δεν με ενοχλούν οι μετανάστες, έχω πολλούς φίλους μετανάστες, αρκεί να μην προκαλούν, να είναι εσωτερικοί, στη χώρα τους. Mου αρέσει η εσωτερικότητα.

Πιστεύω στη Ζήλεια των τάξεων και η οποία προϋπήρχε των τάξεων των ίδιων. Η ιστορία όλων των έως τώρα κοινωνιών είναι η ιστορία ζηλιαρόγατων. Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και κάλφας, με μια λέξη -με δύο βασικά- πλασμένος και κλασμένος, βρίσκονταν σε ακατάπαυστη ζήλεια μεταξύ τους. Ο παλαιοκομουνιστής φιλόσοφος Καντ όρισε τη ζήλια ως «μία απροθυμία να δει κάποιος την δική του ευημερία, επισκιάζοντας την από την ευημερία κάποιου άλλου, επειδή το πρότυπο που χρησιμοποιεί δεν έχει εγγενή σχέση με την δική του ευημερία, παρά μόνο στο πλαίσιο σύγκρισης της δικής του ευημερίας με των άλλων». Ενώ ο τροτσκιστής Ράσελ πίστευε ότι η ζήλια ήταν η κινητήριος δύναμη που έσπρωξε τους ανθρώπους προς την Δημοκρατία, και πρέπει να ενταθεί, προκειμένου να επιτευχθεί ένα καλύτερο πολιτικό σύστημα. Διαχρονικά καταπολεμάται με ρεφορμιστικές δόσεις οπιούχων.

Είμαι υπέρ της αλληλέγγυας συνεταιριστικής οικονομικής ανάπτυξης στα παρεκκλήσια και στα ξωκλήσια και πολέμιος του χριστιανοπατερικού χρηματιστηριακού μοναχισμού των μεγαλομονών, όπως η θυγατρική της Εκκλησίας Α.Ε. η Golden Moυntain. στην Χαλκιδική.

Κατά του Χασισμού, της Φούντας και λοιπών χημικών ιδεολογημάτων.

Mισώ τον σκοταδισμό,τον κοπαδισμό, και την διαιτησία. Την κοινοτυπία, την ατοπία και την μαλακία, την τυποποίηση, την απλοποίηση και την ομαδοποίηση που οδηγεί στον θάνατο της ουτοπίας, της αναρχίας και της ευτοπίας . Δεν μ’ αρέσουν οι παρθενογενέσεις όπως και οι κρίνοι. Τα αναίμακτα και μυρωδάτα πράγματα.

Αγαπητέ/η/@ συνκαταναλωτή/τρια/@, συμμετέχω στην Μπουκοφσκική εκπόρνευση του δημοσίου, του επιούσιου και του ανούσιου λόγου με ταλέντο που ξεπερνάει το political correct σου, για να ακουστώ σε έναν λαό αμαρτωλών αναξάδελφων. Με όπλο μου το διαδικτυακό αέρα.

Δεν έχεις τίποτα να χάσεις πέρα από την πλήξη σου. Αν είσαι (ο/η) Αμερικανόδουλος, Γερμανοτσολιάς, κεντροαριστερός, Αρβανίτης, βλάχος, Τουρκόσπορος, ΕΑΜοβούλγαρος, χίτης, Σιτουανιστής, Ταγματασφαλίτης, βαζέλας, γάυρος, κηφήνας, χανούμι, ανοργασμικός ΚΝΙΤΗΣ ή βαλσαμωμένος ΚΚες-ες από το παλάτι του λαού, αναθεωρητής, φεμινίστρια με τον άντρα σου, Αδωνολελές, ψυχοπλάνος , παροικούντες της Ιερουσαλήμ, πολιτικός ορθολάγνος, λεξιλάγνος, κατά συρροή επαναστάτης, κοντοκουρεμένη λεχώνα του μίσους ή Homo Syrizaious, παρακαλείσαι και να δηλώσεις συμμετοχή στην εκπομπή να με βγάλεις από την δική μου πλήξη.

Η αρχή της σάτυρας -όχι της αυτής που ποιεί τον γέλοντα, η γελιοποίηση δηλαδή, αλλά της άλλης της Διονυσιακής της εκστατικής γλετζέδικης ποιητικής προστυχάντζας είναι η θλίψη. Δεν μπορούν όλοι να γελάσουν. Και δεν γελάω μαζί με όλους σας από όπου και αν προέρχεστε -όπως και με την βία. Το σατυρικό δράμα προσέφερε κατά βάση λύτρωση με την δημιουργία ενός ελαφρύτερου κλίματος, μετά τη συσσώρευση της τραγικής έντασης από τις τραγωδίες. Πρέπει να ρέει αίμα και όχι σκόνη στις φλέβες σας. Ο σκοπός δεν είναι πάντα να γελάσετε. Μην είστε μικροαστείοι. Πρέπει να διαθέτετε την ικανότητα θλίψης (όχι κλάψας) και την παραγωγική εκμετάλλευση της πλήξης σας.

Σάτυρος και θλιμμένος.

Πετρώνιος ο ΄Β.

[ 358 επισκέψεις | 1 σήμερα ]

Videos